De vlindertuinen op ons complex doen hun naam eer aan. Er werden onder andere dagpauwogen gespot, gehakkelde aurelia’s, kleine en grote koolwitjes en de citroenvlinder. Op de kogeldistels kwamen tientallen hommeltjes af en op de macleya – de hoge roze pluimen bij de waterput die zelfs nog boven de zonnebloemen uittorenen – miegelt het van de bijtjes en zweefvliegen. Maar de kroon op het werk van de vlindertuincommissie was het bezoek van een koninginnepage in juli. Hare majesteit liet zelfs een cadeautje achter, want een paar dagen later werden er drie dikke rupsen gezien in de venkel van Yvonne. Te vet, te mooi, te smakelijk… want voordat  ze de kans kregen om te verpoppen waren ze verdwenen – in een vogelmaag waarschijnlijk.

Of zou de egel…. De egel? Jawel, die werd ook op de tuin gespot. Of het dier intrek heeft genomen in het egelhuis in de ruigte, weten we niet. Want die ruigte is zo ruig dat er geen doorkomen aan is. Wat dan wel weer zo rustig is voor de egel. Wel is het inmiddels een fijn voedselbosje voor veel dieren. Bessen, bottels, zaden en misschien inmiddels een enkele hazelnoot. In het voorjaar moet dit stukje tuin wel weer even grondig worden aangepakt. Vooral de braam moet flink worden teruggezet en de wilde rozen een beetje getemd. Een klus die Ron de Wilde jaarlijks voor z’n rekening neemt. Waarvoor dank!

Jannette Klaver heeft zich dit jaar teruggetrokken als lid van de vlindertuingroep. Blijven over Mireille Mensink, Alexandra Mispelblom en ondergetekende. Wat extra handen zijn daarom meer dan welkom. Zin om de groep te komen versterken? Laat het een van ons weten.

Adrienne van Vulpen